حقیقت اینه که عشق ما به کسی، الزاماً با شدت گریه یا ظاهر غم مشخص نمی‌شه.
عشق تو به مادرت ریشه‌داره، و تو هنوز در حال هضم این حقیقت تلخی.
در روان‌شناسی، یکی از مراحل سوگ “انکار” یا “بی‌حسی هیجانی” هست. مغز و روان ما گاهی برای محافظت از ما در برابر درد خیلی بزرگ، مثل یک سپر، احساسات رو موقتاً می‌بندن. درست مثل وقتی که بدن آدم وقتی زخمی میشه اول بی‌حس میشه. هن ما گاهی تصمیم می‌گیره احساسات رو سرکوب کنه تا بتونیم “عملکرد” داشته باشیم (رسیدگی به مراسم، خانواده، کار و…). این یعنی در ظاهر قوی باشی اما درونت یخ زده.